Ασφαλώς κυκλοφορώ - Καινοτόμο πρόγραμμα κυκλοφοριακής αγωγής.

Ασφαλώς κυκλοφορώ - Καινοτόμο πρόγραμμα κυκλοφοριακής αγωγής.

Σήμερα θα επιχειρήσω να κάνω την πρώτη μου ανάρτηση μετά από 35 μέρες. Ζητάω προκαταβολικά συγνώμη για τυχόν λάθη και ελλείψεις, αλλά για  έναν δεξιόχειρα δεν είναι και εύκολο να δουλεύει  με το αριστερό χέρι!!!

Ευχαριστώ πολύ όλους για το ενδιαφέρον που δείξατε όλες αυτές τις μέρες, γνωστούς και αγνώστους. Πήρα τόσα  πολλά τηλέφωνα και μέιλ, που ήταν αλήθεια απίστευτο! Μου έδινε τόσο πολύ δύναμη αυτό το ενδιαφέρον.

Επιτρέψτε μου μία συμβουλή, που μου τη μετέφερε μετά το ατύχημα η φίλη και συνάδελφος  Λαμπρινή Γκαζάκη (συμβουλή της γιαγιάς της) και από τότε το εφαρμόζω και θα το εφαρμόζω πάντα. Όταν τηγανίζετε, να έχετε πάντα δίπλα σας ένα καπάκι με τρυπούλα. Και αν πάρει φωτιά το τηγάνι, απλά κλείστε το!!!!  Προς Θεού!!!! Ποτέ μην το πιάσετε!!! (Το τηγάνι).

Ευχαριστώ τις συναδέλφους μου στο σχολείο για τη συμπαράσταση και τη βοήθεια. Να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τη Σοφία Καρυώτη, που έχουμε μαζί την τάξη και  να της ζητήσω συγνώμη , γιατί διάλεξα εποχή και γω, «ε, Σοφία»; Απόκριες, 25^η Μαρτίου, όλα μόνη σου και όλα εξαιρετικά! Μπράβο σου και σε ευχαριστώ.

 Με την επιστροφή μου στο σχολείο, ξεκινήσαμε να δουλεύουμε το καινοτόμο πρόγραμμα κυκλοφοριακής αγωγής, «Ασφαλώς κυκλοφορώ».

Και εδώ ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ,  στη συνάδελφό μου Ολυμπία Παπαγιώτη, που τις 2 πρώτες  μέρες, στην ουσία με είχε υπό την προστασία της. Με χαμόγελο και καλή διάθεση με βοήθησε απίστευτα. Δε με έκανε να νιώσω άσχημα, ούτε για μία στιγμή. Και ξέρω ότι με την ίδια καλή διάθεση θα το κάνει και στη συνέχεια αν χρειαστεί. Ολυμπία, ίσως δεν το κατάλαβες, αλλά είχα πολύ μεγάλη ανάγκη από τέτοια αντιμετώπιση εκείνες  τις μέρες. Ντίνα Μήλιου, ξέρω ότι και συ το ίδιο θα έκανες απλά δεν ήμασταν ίδια βάρδια. Αλλά εγώ  ξέρω ότι ήσουνα εκεί, για ό,τι θα χρειαζόμουνα. Σας χρωστάω πολλά, όλες. Θεανώ και Έφη, ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας. Ξέρω επίσης, ότι αν χρειαζόμουνα κάτι θα μου το προσφέρατε.

Ξεκινήσαμε λοιπόν με μία ιστορία, που τους διηγήθηκε η Ολυμπία (τα πιο πολλά τα κάναμε σε συνδιδασκαλία) , για να διερευνήσουμε την οδική τους συμπεριφορά. Ήταν ένα κοριτσάκι, που έπαιζε στο πάρκο και του έπεσε η μπάλα στο δρόμο. Αφήσαμε το τέλος της ιστορίας ελεύθερο. Το κάθε παιδί, είπε τι θα έκανε σε μία τέτοια περίπτωση.  Άλλος είπε ότι θα έβγαινε μόνος του στο δρόμο να την  πάρει, άλλος ότι θα το έλεγε στη μαμά, στο μπαμπά, στη γιαγιά. Άλλος, ότι θα ζητούσε από κάποιο περαστικό να του δώσει τη μπάλα.

Στη συνέχεια ετοιμάσαμε και τους δώσαμε το παρακάτω  φύλλο εργασίας:

Μιλήσαμε  για τα φανάρια. Για το Σταμάτη και το Γρηγόρη. Είπαμε ότι άλλο είναι το φανάρι για τους πεζούς και άλλο για τα αυτοκίνητα. 

Διαβάσαμε το βιβλίο:

Πρόσεχε στον δρόμο! της Weinhold  Angela

Τα παιδιά ρωτούν χιλιάδες πράγματα: - Πώς θα περάσω απέναντι στον δρόμο; - Τι πρέπει να κάνω στο φανάρι; - Τι είναι οι άσπρες γραμμές στη διάβαση; - Τι σημαίνουν τα σήματα στις διασταυρώσεις;

Φτιάξαμε φανάρια μεγάλα και κάρτες με το Σταμάτη και το  Γρηγόρη και παίξαμε, για να καταλάβουν τη χρήση τους.

Μάθαμε  με το τραγούδι 

Το τέρας της κυκλοφορίας  από τον Τεμπέλη δράκο. 

           

               

Στίχοι:   Γιώργος Χατζηπιερής

Μουσική:   Γιώργος Χατζηπιερής

          Μανώλης Πάππος                          

Στην απαρχή της ιστορίας

το τέρας της κυκλοφορίας

ήταν μικρό ξανθό παιδάκι

με ένα αυτοκινητάκι

Η μάνα του, η οικονομία

του `δινε γάλα με μανία

ώσπου σε λίγα μόνο χρόνια

του κόντυναν τα παντελόνια

Κι άρχισε να ζητάει με βία

σταθμούς βενζίνης, συνεργεία,

ασφαλιστές και τροχονόμους

γεφύρια και...μεγάλους δρόμους

Έβγαλε ουρές και παρακλάδια

το μπάνιο γέμιζε με λάδια

καπνούς κι αέρια ξεφυσούσε

και τα ποδήλατα μασούσε !

Και στο κατόπιν δίχως όρους

μας καταπλάκωσε με φόρους

έτρωγε όλο το χρυσάφι

κι έφτυνε μόλυβδο και θειάφι

Και πριν τελειώσει η ιστορία

ρουφάει και την οικονομία

βρε που να πάμε να κρυφτούμε

απ’ το μικρό το τέρας μας για να σωθούμε !! 

Διαβάσαμε το βιβλίο:

Διαβάσαμε το ποίημα του κυρίου ΚΟΚ:

Το δραματοποιήσαμε

Και στη συνέχεια το εικονογραφήσαμε.

Μιλήσαμε  για τα  σήματα οδικής κυκλοφορίας. Παίξαμε επιτραπέζια παιχνίδια και ντόμινο με  τα σήματα. Είδαμε εικόνες και βιβλία, που είχαν φέρει τα παιδιά. Συναρμολόγησαν και ερμήνευσαν τεράστια  σήματα που έχουμε στο σχολείο. Παίξανε μαζί τους.

Tα παιδιά με την κυρία Σοφία, βγήκαν στην αυλή του σχολείου και παίξανε οδηγούς και πεζούς, ακολουθώντας  τους κανόνες που είχαμε ήδη συζητήσει.

Φτιάξανε διαβάσεις. Στην αρχή τα αγόρια ήταν οδηγοί και τα  κορίτσια πεζοί. Οι οδηγοί κρατούσαν στεφάνια και τα  κορίτσια – πεζοί, κούκλες. Οριοθέτησαν το χώρο που θα κινούνταν. 

Τα αγόρια – οδηγοί, κινούνταν στο δρόμο σύμφωνα με τα σήματα. Όταν άναβε κόκκινο, σταματούσαν και τα κορίτσια – μανούλες – πεζοί, περνούσαν από τη διάβαση.

Στη συνέχεια οι ρόλοι άλλαξαν . Τα κορίτσια ήταν οδηγοί  και τα αγόρια πεζοί.

Μιλήσαμε για τη συμπεριφορά μας στο δρόμο και τους κανόνες που πρέπει να ακολουθούμε, πριν διασχίσουμε το  δρόμο. Μάθαμε τους κανόνες αυτούς, με τα δάχτυλα του χεριού μας.

1.Σταματώ στο πεζοδρόμιο και περιμένω.

2.Κοιτάζω αριστερά.

3. Κοιτάζω δεξιά.

4. Ξανακοιτάζω αριστερά.

5.Και όταν ο δρόμος είναι ελεύθερος, τότε περνώ προς το απέναντι πεζοδρόμιο, σύντομα και κάθετα.

6. Εμείς προσθέσαμε και έναν έκτο κυρίαρχο κανόνα: Έχω τα μάτια μου  και τα αυτιά μου ανοιχτά.

Είδαμε επίσης και βάλαμε στη σειρά κάρτες από ΕΔΩ με τους κανόνες .

Στη συνέχεια κάναμε την παρακάτω κατασκευή, βασισμένοι σε ιδέα που μας έδωσε η Ντίνα η Μήλιου.

Το κάθε παιδί, σχεδίασε και έκοψε το χέρι του μαζί με τον καρπό του.

Το κολλήσαμε πάνω σε  χαρτόνι.

Φτιάξανε σε κάθε δάχτυλο φατσούλες και τους φορέσανε καπελάκια αριθμημένα από το 1 ως το 5.

 Σε κάθε δάχτυλο κόβουμε και κολλάμε τους κανόνες που μάθαμε, στο δάχτυλο που ταιριάζουν, με τη σωστή σειρά.

Ο καρπός μας είναι ο δρόμος.  Του βάλλαμε γραμμές, διαβάσεις πεζών, φανάρι για αυτοκίνητα και πεζούς, αυτοκίνητα και παιδάκια που περνάνε ή περιμένουν να περάσουν το δρόμο.

Κολλήσαμε και ένα αυτί και ένα μάτι, γιατί πρέπει να έχουμε μάτια και αυτιά ανοιχτά. 

 Η Ντίνα τα κάνανε έτσι:

Φτιάξαμε μία ομαδική εργασία . 

 Βάψαμε με γκρι τέμπερα ένα μεγάλο δρόμο με σταυροδρόμι .

και με άσπρη τέμπερα κάναμε τις  γραμμές και τις διαβάσεις.

  

 Βάλαμε σήματα, φανάρια για πεζούς και αυτοκίνητα, κόψαμε και κολλήσαμε αυτοκίνητα. 

Ζωγραφίσαμε, κόψαμε και κολλήσαμε παιδάκια. Tα παιδιά, πρόσεξαν πολύ πως θα κολλήσουν τα παιδιά και τα αυτοκίνητα, ανάλογα με το τι δείχνει το κάθε φανάρι. Αλλού τα παιδάκι περνάνε από τη διάβαση, αλλού περιμένουν στο φανάρι. Το ίδιο και τα αυτοκίνητα.

 Στο ένα τετράγωνο κάναμε σχολείο.

Στο ένα τετράγωνο, κάναμε με κολλάζ παιδική χαρά. 

Στο άλλο παρκινγκ

 Και στο άλλο πολυκατοικίες.

http://edonipiagogeio.blogspot.gr/2013/03/blog

Κυκλοφοριακή αγωγή 2014- με το Σταμάτη & το Γρηγόρη

 Σοφία Σιδηροπούλου

Στα πλαίσια της αγωγής υγείας  ασχολούμαστε εδώ και καιρό με την κυκλοφοριακή αγωγή, ξεκινώντας από τις υπάρχουσες εμπειρίες και  γνώσεις των παιδιών, εξετάζουμε διαθεματικά την κυκλοφοριακή αγωγή και μέσα από βιωματικές καταστάσεις, παιχνίδια, εικόνες και κατασκευές  αλλά και τη χρήση του Η/Υ, στοχεύουμε στο ν” αναπτύξουν τα παιδιά δεξιότητες και στάσεις σωστής συμπεριφοράς ως πεζοί, οδηγοί (ποδήλατο-πατίνι) και επιβάτες. Αφορμή στάθηκε η εξής ανακοίνωση στην παρεούλα ενός νηπίου: - Η ΜΑΜΑ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΝΑ ΜΗ ΒΑΛΟΥΜΕ ΖΩΝΗ ΚΑΙ Η ΜΑΜΑ ΦΡΕΝΑΡΕ ΚΑΙ Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΧΤΗΠΗΣΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΗΣ. Μετά από αυτή τη δήλωση, όλοι είχαν κάτι να πουν, οπότε όπως καταλαβαίνετε η συζήτηση «φούντωσε» και πρόλαβα να καταγράψω (δυστυχώς) μόνο  όσα ακολουθούν: – Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ ΕΚΑΝΕ ΒΛΑΚΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ. – ΑΝ ΔΕ ΦΟΡΑΜΕ ΖΩΝΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΜΕ ΑΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ  ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΛΥΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ. -ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΓΩ ΦΟΡΑΩ ΖΩΝΗ. -ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΓΩ ΔΕ ΒΑΖΩ ΖΩΝΗ. – ΕΓΩ ΠΑΝΤΟΤΕ ΦΟΡΑΩ ΖΩΝΗ. -ΕΓΩ ΔΕ ΦΟΡΑΩ ΖΩΝΗ ΑΛΛΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΣΤΟ ΚΑΡΕΚΛΑΚΙ. – ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΡΕΚΛΑΚΙ; -ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΡΕΚΛΑΚΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΚΑΙ ΚΑΘΟΜΑΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΚΑΘΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΜΑΜΑ. -ΕΓΩ ΚΑΘΟΜΑΙ ΣΤΟ ΚΑΡΕΚΛΑΚΙ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΣΩ ΘΑ ΜΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΠΡΟΣΤΙΜΟ. – ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΤΙΜΟ; – ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥΣ. – ΟΤΑΝ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ. – ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΣΚΑΣΕ ΤΟ ΛΑΣΤΙΧΟ ΚΑΙ ΤΡΑΚΑΡΑΜΕ ΑΛΛΑ ΔΕ ΧΤΥΠΗΣΑΜΕ ΓΙΑΤΙ ΦΟΡΑΓΑΜΕ ΖΩΝΗ. – ΤΗ ΖΩΝΗ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΕΝΕ «ΑΣΦΑΛΕΙΑ» ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ. – ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑΕΙ ΝΑ ΜΗ ΧΤΥΠΗΣΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΡΑΚΑΡΙΣΜΑ. – ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΚΑΡΙΣΜΑ; – ΟΤΑΝ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΤΣΟΥΓΚΡΑΝΕ ΚΑΙ ΧΑΛΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΦΩΝΑΖΟΥΝ. – ΟΤΑΝ  ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ. – ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΜΕ ΣΕΙΡΗΝΑ ΠΟΥ ΣΕ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ. – ΕΙΝΑΙ ΟΤΑΝ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ ΔΥΝΑΤΑ Η ΜΑΛΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ Η ΜΑΜΑΜ ΛΕΕΙ: «ΗΣΥΧΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΑΚΑΡΩ» – ΟΤΑΝ ΜΑΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΓΥΡΝΑΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΜΑΛΩΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΡΑΚΑΡΕΙ. – ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΜΑΛΩΝΕΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΚΑΤΕΒΕΙΤΕ; – ΤΗ ΖΩΝΗ ΤΗ ΦΟΡΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΟΝΤΙΝΑ ΜΕΡΗ. Με τούτα και με εκείνα λοιπόν αρχίσαμε την ενασχόλησή μας  με τον κο ΚΟΚ, τα σήματα, τα φανάρια, τι μας δείχνουν  και γιατί υπάρχουν. Ετσι διαβάσαμε το βιβλίο  «Καλώς τον κο ΚΟΚ»  (Υπουργείο Μεταφορών & Επικοινωνιών – 2007) που μας έφερε ο Στάθης, και πήραμε και πολλές ιδέες από το βιβλίο «Κυκλοφοριακή Αγωγή» Δνση Π.Ε. Πειραιά – 2007 – ΥΠΕΠΘ – ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ. Στη συνέχεια μπήκε στην «ζωή» της τάξης μας ο «ταξάκης»  όπως τον αποκαλούν τα παιδιά , το εκπαιδευτικό λογισμικό «Μαθαίνω να κυκλοφορώ με ασφάλεια» της KIDMEDIA   με πολλές δραστηριότητες με τις οποίες τα παιδιά ασχολούνται καθημερινά σε ομάδες των 2 ατόμων. Με τη βοήθεια του «ταξάκη» εκτυπώσαμε και φτιάξαμε τα δικά μας σήματα, τα πλαστικοποιήσαμε και τα χρησιμοποιούμε ως υλικό αναφοράς, ως εποπτικό υλικό αλλά και για να παίζουμε το παιχνίδι «ΚΑΝΕ ΟΤΙ ΣΟΥ ΛΕΩ». Στο παιχνίδι αυτό τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα είναι «τα αυτοκίνητα» και η άλλη «τα σήματα», κάθε παιδί αυτοκίνητο πρέπει να κάνει ότι του λέει ή μάλλον καλύτερα ότι του δείχνει το παιδί-σήμα, αλλιώς παίρνει πρόστιμο δηλαδή χάνει τη σειρά του σε ένα γύρο. Μ” αυτό τον τρόπο τα παιδιά εναλλάσσονται στους ρόλους  και αναγνωρίζουν τα σήματα  του ΚΟΚ. Τ α παιδιά είπαν ότι θα ήθελαν να έχουν τα δικά τους φανάρια κι έτσι φτιάξαμε με χαρτί κάνσον και γλασέ φανάρια για πεζούς και για αυτοκίνητα για όλους. Για να εξοικειωθούμε περισσότερο με τα σήματα παίξαμε το παιχνίδι «memory» (βρες τα ζευγάρια) στην τάξη σε ομάδες. Και το παιχνίδι συνεχίζεται……………………………..»οδηγούμε» τα αυτοκίνητά μας πάνω στο χαλί κυκλοφοριακής αγωγής όχι τυχαία τώρα πια αλλά ακολουθώντας τους κανόνες του ΚΟΚ και αιτιολογώντας τις επιλογές μας……

Το ίδιο κάναμε και μέσα στην τάξη, πήραμε τα στεφάνια της ψυχοκινητικής,» τα μεταμορφώσαμε » σε τιμόνια και οδηγήσαμε ακολουθώντας τον ΚΟΚ……………………………………..



Και αφού «γίναμε» αυτοκίνητα είπαμε να φτιάξουμε και τα δικά μας, αν σας αρέσει το αυτοκίνητο μπορείτε να το βρείτε στο εκπληκτικό και πασίγνωστο kpokotak.


Στον Η/Υ της τάξης παρακολουθήσαμε πολλές σχετικές  με τον ΚΟΚ ταινίες , που μπορείτε να δείτε παρακάτω………….
Αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε τις παραπάνω ταινίες μπορείτε να τις βρείτε στους συνδέσμους που ακολουθούν.
Κυκλοφοριακή αγωγή
Οδική ασφάλεια
Μαθαίνω να κυκλοφορώ στο δρόμο
Αν θέλετε μπορείτε επίσης να παίξετε ένα παιχνίδι memory σχετικό με τον ΚΟΚ από  το ram kid πατώντας τον σύνδεσμο.
Επίσης μπορείτε να παρακολουθήσετε μια ωραία παρουσίαση για τον ΚΟΚ τη «ΣΗΜΑΤΟΥΛΑ» από το 2/θεσιο Δημοτικό Σχολείο Κορωνίδας της Νάξου πατώντας το σχετικό σύνδεσμο και κατόπιν επιλέγοντας την κυκλοφοριακή αγωγή.
Πολύ καλό υλικό, παρουσίαση, ασκήσεις και παιχνίδι τί έμαθες μπορείτε να δείτε και στο 12ο Δημοτικό Σχολείο Βόλου πατώντας το σύνδεσμο.
Στο βιβλίο της κυκλοφοριακής αγωγής Π.Ε. Πειραιά βρήκαμε ένα πολύ ωραίο σχετικό ποίημα τον «Σηφουνάκη», που τα παιδιά αγάπησαν πολύ και το λένε συνέχεια, παραθέτουμε λοιπόν το κείμενο και αν σας αρέσει μπορείτε να το μάθετε κι εσείς.
Μια φορά κι εναν καιρό, σ” ένα όμορφο χωριό
ζούσε ένα αγοράκι που το λέγαν Σηφουνάκη
το φανάρι δεν κοιτούσε και σαν σίφουνας περνούσε.
Και του λέγαν να προσέχει, μα αυτός μυαλό δεν έχει
και μια άσχημη στιγμή, τον χτυπά μια μηχανή
μάθημα έλαβε μεγάλο και δεν τρέχει τώρα άλλο.
Εχουμε την τύχη έξω από το νηπιαγωγείο μας να υπάρχει σχολική τροχονόμος η κα Ελένη, έτσι λοιπόν μια και την βλέπουμε και μας βοηθά καθημερινά, την καλέσαμε στο νηπιαγωγείο για να μας μιλήσει για τη δουλειά της, και με την ευκαιρία γίναμε κι εμείς για λίγο σχολικοί τροχονόμοι, όπως θα δείτε στις παρακάτω φωτογραφίες.

γινομαι σχολικος τροχονομος

παρεα με τη σχολικη τροχονομο

μαθαινω για τη σχολικη τροχονομο

Στο τέλος της ενασχόλησής μας με τον κο ΚΟΚ μάθαμε τόσα πολλά που πλέον είμασταν έτοιμοι για να πάρουμε το δίπλωμα του καλού ποδηλάτη και πεζού και το πήραμε όπως βλέπετε στις σχετικές φωτογραφίες.

δίπλωμα καλού ποδηλάτη και πεζού

διπλωμα του καλου ποδηλατη και πεζου

Τέλος τα παιδιά αποφάσισαν όλα όσα έβαψαν, κατασκεύασαν, ζωγράφισαν, σχεδίασαν και έμαθαν να τα βάλουν σε ένα ξεχωριστό φάκελο το φάκελο του «Σταμάτη & του Γρηγόρη» όπως τον βαφτίσανε , κι έτσι οπως θα δείτε στις φωτογραφίες χρειαστήκαμε μπόλικο χαρτί του μέτρου και φαντασία και οι φάκελοι ήταν έτοιμοι.


Τελειώνοντας λοιπόν παραθέτουμε και υλικό από φύλλα και δράσεις εργασίας τις οποίες μπορείτε και να δείτε και να εκτυπώσετε αν σας ενδιαφέρει πατώντας το σύνδεσμο κυκλοφορώ. Πολλές ευχαριστίες για τη δημιουργία του παραπάνω συνδέσμου στη «δασκάλα» μου Παρασκευή Βλαχάκη!
ΚΥΚΛΟΦΟΡΩhttp://blogs.sch.gr/ssidiro