KAΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ Σ ΟΛΟΥΣ

Η πολλή τηλεθέαση βλάπτει τα παιδιά

  Οσο περισσότερη τηλεόραση βλέπει ένα πιτσιρικάκι, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος να γίνει πλάσμα υπέρβαρο και στόχος επιθέσεων από τους συμμαθητές του. 

   Αυτό μας δείχνει πρόσφατη έρευνα των πανεπιστημίων του Μόντρεαλ και του Μίτσιγκαν, που αρχικά μελέτησαν τις τηλεοπτικές συνήθειες περισσότερων από 1.300 παιδιά μεταξύ δύο και τεσσάρων ετών. Ακολούθως τα άφησαν στην ησυχία τους και όταν έγιναν πια δέκα χρονών, τα έβαλαν κάτω και μέτρησαν τόσο το σωματικό τους βάρος όσο και τη συμπεριφορά τους μέσα στην τάξη.

  Τα συμπεράσματα των ερευνητών; Τα παιδιά που παρακολουθούσαν περισσότερες από δύο ώρες τηλεόραση στις ευαίσθητες ηλικίες από δύο έως τέσσερα έτη, εμφάνισαν μειωμένη απόδοση στην τάξη σε ποσοστό 7%, ενώ αυξήθηκαν οι πιθανότητες να υποστούν επιθέσεις από τους συμμαθητές τους κατά 10%. Και σαν να μην έφθαναν αυτά, τα συγκεκριμένα βλαστάρια δεν είχαν καμία όρεξη να συμμετέχουν σε κάθε είδους αθλητικούς δραστηριότητες, ενώ παρουσίασαν και εξαιρετικά αυξημένη κατανάλωση αεριούχων ηδύποτων και φαγητών με υψηλά έως πολύ υψηλά λιπαρά.

   Σε δηλώσεις της η δόκτωρ Λίντα Πάγκανι από το Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ εξήγησε το φαινόμενο ως εξής: «Τα πρώτα χρόνια της παιδικής ηλικίας είναι μια πολύ κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα. Οταν λοιπόν ένα παιδί από δύο έως τεσσάρων ετών περνάει μεγάλο μέρος της ημέρας μπροστά στην τηλεόραση, είναι σοβαρή η πιθανότητα ότι αργότερα στη ζωή του θα αναπτύξει πάσης φύσεως ανθυγιεινές συνήθειες. Είχαμε αρχικώς την εντύπωση ότι η επιρροή της υπερβολικής τηλεθέασης θα εξαφανιζόταν έπειτα από τα επτάμισι έτη, αλλά τα αποτελέσματα της έρευνας μας ανησύχησαν».

   Για μια δεύτερη γνώμη πάνω στο ζήτημα επικοινωνήσαμε με τον δόκτορα Δημήτρη Χριστάκη, καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, και μας δήλωσε τα εξής για τη συγκεκριμένη μελέτη και τα ευρήματά της: «Πρόκειται για μια σημαντική έρευνα, που μας βοηθάει να κατανοήσουμε πόσο βλάπτει η υπερβολική τηλεθέαση τα πολύ μικρά παιδιά. Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάμε, ιδίως οι γονείς δεν πρέπει να το ξεχνάνε, ότι μεγάλο ρόλο δεν παίζουν μόνο οι ώρες που στέκεται μπροστά στον δέκτη ένας νεοσσός αλλά και το περιεχόμενο των εκπομπών που παρακολουθεί». 

πηγή : http://www.enet.gr

ΑΔΕΡΦΙΚΗ ΖΗΛΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΦΟΒΟΙ

ΑΔΕΡΦΙΚΗ ΖΗΛΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΦΟΒΟΙ

Έφη Ξύδη

Ψυχολόγος (τηλ.: 6974162718)

Αδερφική Ζήλια

Η ζήλια είναι ενα φυσιολογικό και συνηθισμένο συναίσθημα που νιώθουν τα παιδιά όταν αποκτούν ένα νέο αδερφάκι. Ο φόβος του οτι θα χάσει την αγάπη και το ενδιαφέρον των γονιών του συνιστά την αιτία που το παιδί ζηλεύει το αδερφάκι του.

v Ενθάρρυνση του παιδιού να εκφράσει τα συναισθήματα ζήλιας

Το παιδί έχει αμφίθυμα συναισθήματα προς το νέο αδερφάκι του, το αγαπάει αλλά και το ζηλεύει ταυτοχρόνως. Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν το παιδί να εκφράζει ανοιχτά και να αποδέχεται τα συναίσθηματα ζήλιας που έχει προς το αδερφάκι του. Όμως, το κυριότερο μέλημα των γονίων είναι να δείξουν οτι κατανοούν αυτά τα συναισθήματα καθώς και να μην το μαλώνουν για αυτά.

v Τονίστε τη διαφορετικότητα & αποφύγετε συγκρίσεις μεταξύ των δύο παιδιών

Αποφυγετε να συγκρίνετε το ένα παιδί με το άλλο (π.χ. ο αδερφός σου είναι πιο ευγενικός) καθώς το παιδί το εκλαμβάνει ως οτι αγαπάτε περισσότερο το αδερφάκι του αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό τη ζήλια του προς αυτό. Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει οτι είναι διαφορετικό απο το αδερφάκι του τονίζοντας του τα θετικά χαρακτηριστικά του και δηλώνοντας την επιδοκιμασία και αγάπη σας για αυτά.

v Ενισχύστε τη συνεργασία μεταξύ των παιδιών

Οι κοινές δραστηριότητες θα βοηθήσουν τα παιδιά να μάθουν να συνυπάρχουν. Όριστε τους μια δραστηριότητα κατα την οποία θα χρειαστεί να συνεργαστούν, π.χ. στρώσιμο μεσημεριανού τραπεζιού, διευκρινίζοντας με σαφή τρόπο το ρόλο του καθενός.

v Αποφύγετε την εμπλοκή στους καβγάδες τους

Όταν τα παιδιά τσακώνονται, είναι προτιμότερο να τα αφησέτε να συμφιλιωθούν και να φτάσουν σε μια λύση απο μόνα τους. Όμως, σε περίπτωση φυσικής επιθετικότητας του ένος παιδιού προς το άλλο, χρειάζεται να παρέμβετε. Είναι λειτουργικό να χωρίσετε τα παιδιά προσωρινά χώρις όμως να εστιάζετε την προσοχή σας και να επιπλήτετε μόνο τον επιτιθέμενο. Επίλυστε τη σύγκρουση με συζήτηση αναφερόμενη στις αρνητικές συνέπειες της καθώς και προσφέροντας εναλλακτικές λύσεις.

v Δημιουργήστε την αίσθηση της «ασπίδας προστασίας» για το αδερφάκι του

Δημιουργήστε εμπειρίες όπου το μεγαλύτερο παιδί θα έχει κάποια ευθύνη για το αδερφάκι του π.χ. όριστε τον ως υπεύθυνο όταν πηγαίνουν στο σχολείο. Ακόμη, μπορείτε να του μάθετεπως να βοηθάει το αδερφάκι του και να το εμπλέξετε σε διάφορες δραστηριότητες , π.χ. δείξτε του πως να ντύσει το αδερφάκι του, μην αμελώντας να το επιβραβεύσετε για αυτή την πράξη.

Παιδικοί Φόβοι

Ο φόβος είναι μια φυσιολογική αντίδραση του παιδιού όταν αυτό αισθάνεται οτι απειλείται απο κάποιον υπαρκτό ή ανύπαρκτο κίνδυνο /απειλή. Οι πιο συνηθισμένοι παιδικοί φόβοι είναι ο φόβος του αποχωρισμού, του αγνώστου, του σκοταδιού, των τεράτων (ανύπαρκτων πλασμάτων), των ζώων, των ληστών καθώς και των καιρικών φαινομένων (κεραυνοί, καταιγίδες) .

Εξήγηση της λειτουργίας του φόβουκαι κατανόηση των φόβων του

Είναι σημαντικό να εξηγήσετε στο παιδί οτι ο φόβος που νιώθει είναι ένα συναίσθημα που όλοι οι άνθρωποι έχουν βιώσει. Δείξτε κατανόηση και προσπαθήστε να καταλάβετε και να σεβαστείτε το φόβο του παιδιού χωρίς να τον υποτιμάτε (π.χ. Είσαι μεγάλος πια για να φοβάσαι το σκοτάδι) αλλά ενθαρρύνοντας το να μιλάει για αυτούς. Όταν το παιδί θα είναι ήρεμο, εξηγήστε του με λογικά επιχειρήματα γιατί δεν χρειάζεται να φοβάται.

Σταδιακή έκθεση στην κατάσταση που φοβίζει το παιδί

Η αποφυγή των καταστάσεων /αντικειμένων που το παιδί φοβάται θα οδηγήσει στην αύξηση του άγχους του κάθε φορά που θα έρχεται αντιμέτωπο με αυτές. Σταδιακά μπορείτε να εκθέτετε το παιδί στην κατάσταση που το φοβίζει ώστε το παιδί να εξοικειωθεί με το φοβικό αντικείμενο και να καταλάβει οτι δεν μπορεί να του κάνει κακό.

Γίνετε το μοντέλο μίμησης του παιδιού

Το παιδί μιμείται συμπεριφορές και αντιδράσεις που βιώνει στο οικογενιακό του περιβάλλον. Εάν το παιδί δει το γονιό του να φοβάται μπροστά στην όψη π.χ. ένος σκύλου, είναι πολύ πιθανό το παιδί να αναπτύξει την ίδια συμπεριφορά. Πρώτοι οι γονείς χρειάζεται να μην έχουν έντονες φοβικές αντιδράσεις καθώς και να δείξουν στο παιδί οτι για να ξεπεράσουν έναν φόβο τους χρειάζεται να τον αντιμετωπίσουν.

Επιβραβεύση παιδιού οταν αντιμετωπίζει τους φόβους του

Τα παιδιά επαναλαμβάνουν συμπεριφορές που ενισχύονται θετικά, που επιβραβεύονται. Όταν το παιδί καταφέρει να ελαττώσει έστω και ελάχιστα το άγχος που αισθάνεται μπροστά σε κάτι που το φοβίζει, είναι σημαντικό να το επιβραβεύετε λεκτικά ή και έμπρακτα ώστε να υιοθετήσει την ίδια συμπεριφορά την επόμενη φορά που θα έρθει αντιμέτωπο με μια φοβική κατάσταση.

Αναρτήθηκε από GKARYDI στις 10:11 π.μ.