8 Νοεμβρίου :Γιορτή των Αγγέλων και της Αεροπορίας!

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

8 Νοεμβρίου :Γιορτή των Αγγέλων και της Αεροπορίας!

Αρχικά μιλήσαμε για τους αγγέλους και κυρίως για το φύλακα Άγγελό μας.Έπειτα ζωγραφίσαμε και γράψαμε  ότι ήθελε το κάθε παιδί να πει στον Άγγελό του!

Από χτες είχαμε ξεκινήσει κατασκευή αεροπλανάκι!

Φύλλο εργασίας με αριθμούς!

Φύλλο εργασίας με τη λέξη ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ.

Πηγή. Ζουζουνοπαρέα

Παροιμίες για το μήνα Νοέμβριο

Παροιμίες για το μήνα Νοέμβριο

Ζήση Ανθή :Παροιμίες για το Νοέμβριο -εικονόλεξο για το νηπιαγωγείο .

Παροιμίες για το Νοέμβρη

Τον Οκτώβρη τα κουδούνια , το Νοέμβρη παραμύθια.
Το Νοέμβρη , όταν άρχιζε ο καιρός να κρυώνει , ήταν ευκαιρία να μαζευτεί ολόκληρη η οικογένεια και να ειπωθούν παραμύθια (λαϊκή παράδοση ). 

Παροιμίες του Νοέμβρη για τους γεωργούς . Αυτό το μήνα οι γεωργοί ασχολούνται με το όργωμα (τα παλιότερα χρόνια με άλογα , βόδια ή ακόμα και βουβάλια ) και το λιομάζωμα .
Νοέμβρη , οργώματα κι ελιές δεν απολείπουν οι δουλειές .

Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.


Της ελιάς το φύλλο κι αν χαθεί, πάλι θε να ξαναβρεθεί.
Οποίος σπείρει τον Νοέμβρη ούτε σπόρο δεν Θα πάρει.

Ο άη- Μηνάς εμήνυσε, Πούλια μην ξημερώσει .
Άι- Μηνάς εμήνυσε του πάππου του χειμώνα:
-Έρχομαι ή δεν έρχομαι και τ' Άι- Φιλίππου αυτού είμαι.
Οι κτηνοτρόφοι πιστεύουν ότι ο άγιος Μηνάς μηνάει το χιόνι να 'ρθει και γι' αυτό όλοι προετοιμάζονται να κατέβουν από τα χειμαδιά , πριν αρχίσει να χειμωνιάζει .
Αν τ' Αϊ Φιλίππου λείπω, τ' Άγια των Αγίων δε λείπω.
Η πούλια βασιλεύοντας το μήνυμά της στέλνει.
Ούτε τσοπάνος στα βουνά ούτε ζευγάς στους κάμπους.
Στα μέσα του Νοέμβρη , η Πούλια δύει  λίγο πριν από την ανατολή του ηλίου . Ο λαός συνέδεσε αυτό το γεγονός με την αρχή του χειμώνα .Υπολογίζεται σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο ότι η δύση της τοποθετείται στη γιορτή του αγίου Φιλίππου , στις 14 Νοεμβρίου . Σε κάποια άλλα μέρη θεωρούν ότι αυτό συμβαίνει στη γιορτή του αγίου Μηνά , στις 11 Νοεμβρίου .

Έρχεται πια ο χειμώνας κι αυτό σημαίνει ότι οι γεωργοί πρέπει να τελειώσουν γρήγορα τη σπορά , ενώ οι κτηνοτρόφοι πρέπει να κατέβουν από τα χειμαδιά .

Στις δεκαεφτά , στις δεκαοχτώ 

πέφτει η Πούλια στο γιαλό 

και πίσω παραγγέλλει : 

Μήδε στανίτσα στα βουνά , 

μήδε γιωργός στους κάμπους; .

Ο Νοέμβρης έκλεισε, τα ζευγάρια είναι στο στάβλο κι ούτε ζευγάς στους κάμπους.
Ο Νοέμβρης σαν θα έλθει τα γομάρια μέσα κλείνει.
Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει ο χειμώνας.
Τ’ Αι Αντρέα αντρειεύει το κρύο .
Του Σαρανταμέρου η μέρα «καλημέρα» - «καλησπέρα».
Η παροιμία αυτή αναφέρεται στη νηστεία πριν από τα Χριστούγεννα , που διαρκεί σαράντα ημέρες και τη διάρκεια της ημέρας που μικραίνει .

Νοέμβριος στο Νηπιαγωγείο: μια εικονογραφημένη ακροστοιχίδα για τον μήνα Νοέμβριο

Νοέμβριος στο Νηπιαγωγείο: μια εικονογραφημένη ακροστοιχίδα για τον μήνα Νοέμβριο

Η

εικονογραφημένη ακροστοιχίδα του Νοεμβρίου θα δώσει στα παιδιά την δυνατότητα να θυμηθούν μερικές από τις λέξεις που ήδη έχουν επεξεργαστεί. Το συνοδευτικό φύλλο τα βοηθάει να εντοπίσουν την λέξη και να την αντιγράψουν στη σωστή θέση κάθε φορά.

(**για το ημερολόγιο του Νοεμβρίου, βλ.τον σύνδεσμο
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/2012/08/blog-post_54.html)

**για το σταυρόλεξο του Νοεμβρίου, βλ. τον σύνδεσμο
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/2012/11/blog-post_6.html

Νοέμβριος στο Νηπιαγωγείο: Εικονογραφημένη Ακροστοιχίδα

και το συνοδευτικό φύλλο εργασίας

ΠΗΓΗ . taniamanesi.kourou

Η ασπρόμαυρη εκδοχή:

• 
  
• 
  

Ζήλεια ανάμεσα στα αδέλφια

Τα αδέλφια, όσα κι αν είναι, ζουν σε μια οικογένεια γνωρίζοντας ότι θα πρέπει να μοιραστούν τον χρόνο των γονιών τους, την προσοχή τους, καθώς επίσης τον χώρο και τα  αντικείμενα του σπιτιού. Όποιοι κι αν είναι οι συνδυασμοί σε ηλικίες και φύλο, ανάμεσα στα διάφορα συναισθήματα που αναπτύσσονται ανάμεσα στα αδέλφια, αναπόφευκτα υπάρχει και η ζήλεια.

Τι είναι η ζήλεια και πώς εκφράζεται
Σε ένα βαθμό, η ζήλεια είναι φυσιολογικό ανθρώπινο συναίσθημα και συνήθως δεν υπερβαίνει εύκολα την αγάπη που έχουν τα αδέλφια μεταξύ τους, αφού είναι δεμένα, μοιράζονται στιγμές παιχνιδιού και διασκέδασης και το ένα είναι παρέα του άλλου.
Ανάλογα με τη θέση που έχει το κάθε παιδί στην οικογένεια, αισθάνεται και διαφορετικό είδος ζήλειας. Για παράδειγμα, το μεγαλύτερο παιδί αισθάνεται ανασφαλές και ότι χάνει την αποκλειστικότητα που είχε συνηθίσει, ενώ το μικρότερο ίσως νιώθει ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να φτάσει σε ικανότητες το μεγαλύτερο.
Η έκφραση της ζήλειας από τα παιδιά μπορεί να είναι λιγότερο ή περισσότερο έντονη, να είναι σχετικά «αθόρυβη» σε ένα εσωστρεφές παιδί ή να εκφράζεται πιο έντονα, λεκτικά ή και πιο ενεργητικά με επιθετική συμπεριφορά προς τα αδέλφια ή τους γονείς.

Τι κρύβεται πίσω από τη ζήλεια;
Πίσω από τη ζήλεια στην ουσία κρύβεται η ανάγκη του κάθε παιδιού να νιώσει αποδεκτό και αγαπητό από τους γονείς αρχικά και από το υπόλοιπο περιβάλλον του. Αυτή είναι μία ανθρώπινη ανάγκη κάθε παιδιού. Όταν το παιδί, ακόμη και ασυνείδητα, νιώσει ότι αυτή η ασφάλεια απειλείται και μάλιστα από τα αδέλφια του, αναπτύσσονται συναισθήματα ζήλειας, ίσως μαζί με συναισθήματα θλίψης, ανησυχίας και φόβου.

Πότε η ζήλεια αποτελεί πρόβλημα;
Υπάρχουν, φάσεις ή συνθήκες, στις οποίες η ζήλεια μπορεί να γίνει πιο έντονη και να επηρεάσει τη ζωή των παιδιών και τη μεταξύ τους σχέση, αλλά και τη γενικότερη συμπεριφορά τους.
Αυτές οι φάσεις μπορεί να είναι μεταβατικές περίοδοι, όπως η γέννηση νέου μωρού στην οικογένεια, όταν το μεγάλο παιδί ξεκινάει το σχολείο και νιώθει ότι πίσω μένει η μαμά με το μικρότερο ή μπορεί να είναι συνθήκες κάτω από τις οποίες ένα άλλο παιδί στην οικογένεια συγκεντρώσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον των γονιών είτε επειδή είναι άρρωστο, είτε επειδή είχε μια επιτυχία σε κάποιον τομέα. Όσο οι φάσεις αυτές είναι παροδικές και το κάθε παιδί βρίσκει σύντομα τη συναισθηματική ισορροπία του, τα προβλήματα ελαχιστοποιούνται.
Όταν όμως αρχίζει να επηρεάζει αρνητικά τη ζωή του παιδιού και της οικογένειας, η ζήλεια αρχίζει να αποτελεί σημαντικό πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Για παράδειγμα, όταν επηρεάζει σημαντικά τη συμπεριφορά του παιδιού και το κάνει να είναι εσωστρεφές, θλιμμένο ή να αποσύρεται ή αντίθετα να αναπτύσσει επιθετική συμπεριφορά εναντίον των αδελφών και των γονιών, όλοι στην οικογένεια και πρωτίστως οι γονείς, πρέπει να βοηθήσουν την κατάσταση και επίσης να αναρωτηθούν ποιά ευθύνη είναι η ευθύνη τους σε αυτό…

Άμεση αντιμετώπιση στις κρίσιμες στιγμές
Όταν τα πράγματα ξεφεύγουν, π.χ. τα αδέλφια αρχίζουν να τσακώνονται ή να χτυπούν το ένα το άλλο, φυσικά παρεμβαίνετε. Βάζετε ξεκάθαρους κανόνες σεβασμού του χώρου του καθενός στην οικογένεια και είστε αυστηροί για την τήρησή τους.
Προσπαθήστε να ρίξετε τους τόνους και ταυτόχρονα ενθαρρύνετε θετικά το κάθε παιδί σας. Επιβραβεύστε το παιδί που ζηλεύει για κάτι καλό και γενικά κάντε το να αισθανθεί καλά με τον εαυτό του, αποφεύγοντας τις συγκρίσεις με τους άλλους.

Τι μπορείτε να κάνετε ως γονείς
Έχετε σκεφτεί ότι οι γονείς, χωρίς να το καταλαβαίνετε, ίσως πυροδοτείτε ένα μέρος της ζήλειας ανάμεσα στα παιδιά σας; Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Κάθε φορά που κάνετε συγκρίσεις ανάμεσα στα παιδιά και τις εκφράζετε, έμμεσα ή άμεσα, π.χ. «ο αδερφός σου είχε καλούς βαθμούς στα μαθηματικά, πρέπει κι εσύ να του μοιάσεις». Ή ακόμα και οι «αθώες» συγκρίσεις που κάνουν οι γονείς και οι συγγενείς ανάμεσα στα αδέλφια, όπως «ο πρώτος στην ηλικία αυτή έλεγε ολόκληρες προτάσεις, ο μικρός αργεί να μιλήσει, ε;» ή «εσύ παιδί μου ευτυχώς δεν γκρινιάζεις τόσο, όσο γκρίνιαζε η αδελφή σου όταν ήταν στην ηλικία σου».
Μήπως, ακόμη και χωρίς να το θέλετε, κάνετε διακρίσεις και συγκρίσεις; Οι συγκρίσεις αυτές μπορεί να έχουν να κάνουν με εξωτερικά χαρακτηριστικά, όπως ύψος, χρώμα μαλλιών, ματιών, μέχρι και χαρακτήρα και συμπεριφορά του παιδιού.
Όλα αυτά, που συχνά μοιάζουν ανθρώπινα και αθώα, επηρεάζουν πολύ έντονα την εύθραυστη ισορροπία του κάθε παιδιού, που ήδη αισθάνεται, εκτός από την αγάπη για τα αδέλφια του, ανταγωνισμό, ζήλεια, απειλή και συχνά οργή. Τέτοιες συμπεριφορές, λοιπόν, των γονιών, κυριολεκτικά τροφοδοτούν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα, κάνοντάς τα μερικές φορές τόσο έντονα, που επηρεάζουν πολύ το παιδί που αδυνατεί να τα ελέγξει ή αναπτύσσει ακραίες ανταγωνιστικές και εχθρικές σχέσεις με τα αδέλφια του.

Αντίθετα, προσπαθήστε να κάνετε κινήσεις όπως οι παρακάτω:

• Κάντε το κάθε παιδί σας να νιώθει ξεχωριστό και σημαντικό για εσάς. Πείτε το με λόγια και δείξτε το με πράξεις.
• Ενισχύστε την αυτοεκτίμηση του κάθε παιδιού σας.
• Αφιερώστε λίγο χρόνο την εβδομάδα απερίσπαστα σε κάθε παιδί χωριστά. Πηγαίνετε τη δική σας βόλτα ή ψιθυρίστε το δικό σας μυστικό!
• Προτιμήστε την επιβράβευση από την αρνητική κριτική.
• Μην κάνετε συγκρίσεις! Ξεχάστε τη φράση «σαν τον αδερφό/αδερφή σου», ακόμα και για τα θετικά, το κάθε παιδί πρέπει να νιώθει μοναδικός άνθρωπος και μοναδική προσωπικότητα.
• Προσπαθήστε πάντα να είστε δίκαιοι, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε παιδιού και την ηλικία του. Εξηγήστε στο μεγαλύτερο παιδί ότι το μωρό πρέπει να το ταΐσετε επειδή δεν μπορεί να φάει μόνο του, αλλά π.χ. υποσχεθείτε αντίστοιχα ότι μαζί θα παίξετε ένα επιτραπέζιο όταν κοιμηθεί το μωρό.
• Ενθαρρύνετε το κάθε παιδί σας να συζητά μαζί σας για τα συναισθήματά του, χωρίς να τα κρίνετε και ενθαρρύνετε τη συζήτηση ανάμεσα στα αδέλφια.
• Εάν χρειάζεται, ζητήστε να έχουν αντίστοιχα παρόμοια προσεκτική συμπεριφορά και οι κοντινοί άνθρωποι στα παιδιά, όπως οι παππούδες ή οι συγγενείς εξηγώντας τους ότι είναι σημαντικό για την οικογένειά σας.
• Τέλος, ενθαρρύνετε το ένα παιδί σας να βοηθάει το άλλο, όταν είναι καλύτερο σε κάτι. Έτσι, το διδάσκετε να χρησιμοποιεί τα προτερήματά του για να βοηθά τους άλλους και δεν τρέφετε τον ανταγωνισμό.

Δείτε και συμμετάσχετε στο αντίστοιχο θέμα στο Forum του mamakid.gr εδώ
 

Το παιδί μου είναι επιθετικό...Τι να κανω?

Το παιδί μου είναι επιθετικό...Τι να κανω?

Γιατί συμβαίνει ; Μπορεί για σας να είναι άσχημο το πως συμπεριφέρεται ορισμένες φορές το παιδί σας, η επιθετική του συμπεριφορά όμως είναι ένα κανονικό μέρος της ανάπτυξης του. Ακόμα οι αναδυόμενες γλωσσικές του δεξιότητες και η σφοδρή του επιθυμία να γίνει ανεξάρτητο είναι χαρακτηριστικά της εξέλιξής του.


Ως ένα βαθμό το χτύπημα και το δάγκωμα είναι απόλυτα φυσιολογικά για ένα μικρό παιδί αυτό δεν σημαίνει όμως ότι θα πρέπει να το αγνοούμε, φυσικά. Αφήστε το παιδί σας να γνωρίζει ότι η επιθετική του συμπεριφορά είναι απαράδεκτη και δείξτε του άλλους τρόπους για να εκφράσει τα συναισθήματά του. Τι να κάνετε; Αν το παιδί σας είναι επιθετικό προς τα άλλα παιδιά την ώρα του παιχνιδιού καθίστε μαζί του και παρακολουθήστε μαζί το παιχνίδι των άλλων παιδιών, εξηγώντας του ότι μπορεί να πάει πίσω στο παιχνίδι όταν αισθανθεί έτοιμο να ενταχθεί στην διασκέδαση χωρίς να βλάπτει τα άλλα παιδιά.

Αποφύγετε να του φωνάξετε και να το τιμωρήσετε πριν του εξηγήσετε τι κάνει λάθος. Τα μικρά παιδιά δεν έχουν την γνωστική ωριμότητα να είναι σε θέση να μπουν στη θέση του άλλου παιδιού ή να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους με βάση λεκτική διατύπωση συλλογισμών. Αλλά μπορούν να κατανοήσουν τις συνέπειες. Κρατήστε την ψυχραιμία σας. Φωνάζοντας, χτυπώντας ή λέγοντας στο παιδί σας ότι είναι κακό, δεν θα περιορίσει τη συμπεριφορά του αντιθέτως θα το κάνει μακροπρόθεσμα πιο επιθετικό.
Στην πραγματικότητα, κρατώντας τον έλεγχο της ψυχραιμία σας μπορεί να είναι το πρώτο βήμα για να μάθει πως να ελέγχει και το ίδιο τη συμπεριφορά του. Σαφή όρια. Προσπαθήστε να ανταποκρίνεστε άμεσα κάθε φορά που το μικρό παιδί σας είναι επιθετικό. Μην περιμένετε μέχρι να χτυπήσει τον αδελφό του για τρίτη φορά για να πείτε, "Αυτό είναι αρκετό!" Πρέπει να ξέρει αμέσως όταν έχει κάνει κάτι λάθος. Έτσι το παιδί θα μπορέσει να συνδέσει τη συμπεριφορά του, με την συνέπεια και να καταλάβει ότι αν χτυπάει ή δαγκώνει κάποιον, θα πρέπει να υποστεί και τις συνέπειες. Πειθαρχία με συνέπεια.

Θα πρέπει ο τρόπος που αντιδράτε κάθε φορά που το παιδί σας κάνει κάτι λάθος να είναι ανάλογος του σφάλματός του. Ακόμα και όταν βρίσκεστε μπροστά σε κόσμο, ώστε να καταλάβει πως δεν υπάρχει τρόπος να αποφύγει τις συνάπειες των πράξεών του. Διδάξτε εναλλακτικές λύσεις. Περιμένετε έως ότου το παιδί σας έχει ηρεμήσει από την τιμωρία και στη συνέχεια, ήρεμα και απαλά κάνετε μαζί του μια αναθεώρηση του τι συνέβη. Ρωτήστε το αν μπορεί να εξηγήσει τι προκάλεσε το ξέσπασμα του.
 Δώστε έμφαση στο ότι είναι απόλυτα φυσικό να αισθανόμαστε θυμό, αλλά δεν είναι σωστό να το δείχνουμε με χτυπήματα και κλοτσιές.. Ενθαρρύνετε το να βρει έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο για την αντιμετώπιση αυτού του συναισθήματος. Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας κατανοεί και αποδέχεται ότι πρέπει να ζητήσει συγνώμη αφού επιτεθεί σε κάποιον. Δεν έχει σημασία αν η συγνώμη είναι ειλικρινής. Επιβράβευση της ορθής συμπεριφοράς. Αντί να δίνετε προσοχή στο παιδί σας μόνο όταν αυτό έχει λάθος συμπεριφορά, προσπαθήστε να του δίνετε σημασία όταν η συμπεριφορά του είναι σωστή και επιβραβεύστε το για την πράξη του.

Περιορίστε τον χρόνο που το παιδί παρακολουθεί τηλεόραση. Τα κινούμενα σχέδια και άλλα θεάματα σχεδιασμένα για μικρά παιδιά πολλές φορές περιλαμβάνουν φωνές, απειλές, ακόμα και χτυπήματα. Προσπαθήστε να ελέγχετε πρώτα τα προγράμματα που παρακολουθεί, ιδίως αν φαίνεται επιρρεπές στο να αναπτύξει επιθετική συμπεριφορά. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να παρακολουθείτε μαζί του τα προγράμματα που του αρέσουν και να συζητάτε μαζί του λέγοντας την άποψή σας για ότι διαδραματίζεται.
 Αφήνετέ το παιδί να βγαίνει έξω. Μπορεί να διαπιστώσετε ότι εάν το παιδί σας έχει την ευκαιρία να εκτονώσει την ενέργεια του, καλύτερα να το κάνει εκτός σπιτιού. Εάν το παιδί σας είναι υψηλό πνεύμα, δώστε του τον χρόνο να τρέξει και να παίξει σε εξωτερικούς χώρους, ώστε να νιώσει πιο ελεύθερο και αργότερα ήρεμο.

Μην φοβάστε να ζητήσετε βοήθεια. Μερικές φορές η επιθετικότητα ενός παιδιού απαιτεί μεγαλύτερη παρέμβαση από αυτήν που μπορεί να προσφέρει ο γονέας. Εάν το παιδί σας φαίνεται να συμπεριφέρετε επιθετικά πιο συχνά από ό, τι στο παρελθόν, αν συχνά φοβίζει ή αναστατώνει τα άλλα παιδιά, ή αν οι προσπάθειές σας για τον περιορισμό της λανθάνουσας συμπεριφοράς του, έχει μικρή επίδραση, μιλήστε με το γιατρό του παιδιού σας, ο οποίος μπορεί με τη σειρά του να σας συστήσει ένα σύμβουλο ή έναν παιδοψυχολόγο.
 Μαζί μπορείτε να προσδιορίσετε την πηγή της επιθετικής συμπεριφοράς και να βοηθήσετε το παιδί σας μέσα από αυτό. Να θυμάστε, το παιδί σας είναι ακόμη πολύ νέο. Αν προσπαθήσετε να βοηθήσετε το παιδί σας υπομονετικά και δημιουργικά, τότε το πιο πιθανό είναι ότι η συμπεριφορά που είχε παρουσιάσει θα αποτελέσει κάποια στιγμή παρελθόν.


Πηγή: paidorama